🇳🇱 Geschreven in het Nederlands
Regelmatig ga ik naar een café. Dit doe ik niet alleen om van hun heerlijke koffie met appelgebak te genieten. Ik maak van deze gelegenheid gebruik om mijn verhalen te schrijven. Nu zat ik op een dinsdag ochtend niets vermoedend te werken. Een serveerster kwam mijn koffie brengen. Daardoor vielen mijn ogen op een vrouw die me indringend aan zat te kijken. Is zij een fan en wilde ze mijn handtekening, maar was ze onzeker of ik wel de echte Bamse ben? Of wilde ze mij wat anders vragen? Kende ik haar misschien niet ergens van?
Nog diep in gedachte van al deze vragen, stormde ze onverwachts op me af. Ze greep mijn tas die naast mijn tafel stond en rende naar de uitgang. De serveerster, die inmiddels koffie aan de volgende klant gaf, merkte het voorval op. Ze probeerde achter de dief aan te rennen. Uit angst dat ze de koffie van haar dienblad af zou laten vallen, slaagde ze er niet in om de dief te grijpen. Diep in shock zag ik hoe de dief wegrende. Maar wacht, ze heeft niet alleen mijn tas. Onder haar andere arm draagt de dief ook mijn laptop. Dit had ik nooit verwacht, ik ben beroofd!
De politie was snel ter plaatste om een onderzoek in te stellen. De serveerster, diverse klanten en ik werden ondervraagt. Op de vragen over het uiterlijk van de vrouw kon ik geen specifieke beschrijving geven. Het hele incident ging veel te snel. Daarnaast vond ik mijn tas met daarin mijn portemonnee, telefoon, notitieboekjes en mijn laptop veel belangrijker. Als troost hoefde ik dit keer niet te betalen voor de koffie en de appeltaart.
Ben ik nu beroofd!?
s’ Avonds kwam de politie aan mijn deur. Ze hadden mijn tas gevonden in een verlaten steegje niet ver van het café. Dolblij keek ik in de tas. Mijn notitieboekjes en vulpennen zaten er allemaal nog in. Maar mijn telefoon, portemonnee en laptop zaten niet in de tas. Teleurgesteld bedankte ik de agenten. Zij adviseerde mij om morgen ochtend de bank te bellen om mijn creditcard te laten blokkeren. Hopelijk kan de bank een regeling treffen voor een nieuwe laptop en telefoon.
Er gingen twee dagen overeen totdat er iets onverwachts gegeurde. Een man klopte aan mijn deur. In zijn hand hield hij een telefoon en portemonnee vast. Hij zij dat hij ze bovenop in een vuilnisbak had gevonden en dat hij de moeite had genomen om de eigenaar te achterhalen. Wat was ik deze man ongelooflijk dankbaar voor zijn inzet.
Uiteindelijk heb ik alleen een nieuwe laptop moeten kopen. Gelukkig had ik nog een back-up van mijn bestanden waardoor ik weer snel aan het werk kon. Dit incident heeft mij doen realiseren dat het leven heel snel kan veranderen. Maar ook hoe afhankelijk we tegenwoordig zijn van onze spullen. Wees dus voorzichtig zodat niemand er makkelijk mee weg kan rennen.
Voordat je verder reist door de talen
Heb je vragen over woorden, uitdrukkingen of taalverschillen? Of wil je hier iets aan toevoegen? Je kunt je ideeën altijd delen via het contactformulier of in de reactieveld hieronder. Samen maken we taal begrijpelijker.
Tot ergens onderweg!
